Financiële Voorbereiding voor een Franchisesysteem

Een franchisesysteem opbouwen betekent niet alleen dat een succesvol bedrijf zijn naam door anderen laat gebruiken. Franchise betekent dat het merk, de operatie, de opleiding, de inkoop, het verkoopmodel, de kwaliteitsstandaard en de financiële structuur reproduceerbaar worden gemaakt.

Een bedrijf kan succesvol zijn in zijn eigen vestiging. Het kan goed verkopen, klanten tevreden maken en merkbekendheid opbouwen. Maar dat betekent niet automatisch dat het bedrijf klaar is voor franchise.

Bij franchise is de echte vraag:

Kan dit bedrijf in een andere stad, door een andere ondernemer, met dezelfde kwaliteit en winstgevendheid worden herhaald?

Het antwoord op deze vraag wordt niet alleen bepaald door merksterkte. Het wordt bepaald door financiële voorbereiding.

Financiële voorbereiding binnen een franchisesysteem betekent dat het hoofdmerk, de franchisenemer, de vestiging, de toeleveringsketen, het opleidingssysteem, de marketingstructuur en het groeimodel met cijfers worden getest.

Als een franchisesysteem groeit zonder financiële voorbereiding, kan het merk snel verzwakken. Vestigingen kunnen onvoldoende winst maken. Franchisenemers kunnen teleurgesteld raken. Het hoofdkantoor kan onvoldoende ondersteuning bieden. De inkoop kan verstoord raken. De kwaliteit kan dalen. Uiteindelijk wordt het merk dan niet sterker, maar zwakker.

Daarom is financiële voorbereiding in franchise geen detail, maar een basisvoorwaarde vóór groei.

Wat is een franchisesysteem?

Een franchisesysteem is een bedrijfsmodel waarbij een onderneming haar merknaam, werkwijze, operationele systeem en commerciële ervaring onder bepaalde voorwaarden laat gebruiken door andere ondernemers.

De franchisegever is de partij die het merk en het systeem heeft opgebouwd. De franchisenemer is de ondernemer die dit systeem in een bepaalde regio of vestiging toepast.

In een gezond franchisesysteem koopt de franchisenemer niet alleen een naam op een gevel. Hij koopt een bewezen bedrijfsmodel, opleiding, operationele handleiding, inkoopsysteem, marketingondersteuning, merkimago en managementstandaard.

Daarom is franchise uitgebreider dan gewone distributie of dealerschap.

Bij dealerschap staat meestal de verkoop van producten centraal. Bij franchise wordt het volledige bedrijfssysteem vermenigvuldigd. Merktaal, servicekwaliteit, winkelinrichting, personeelsopleiding, prijsbeleid, klantbeleving en financiële opvolging worden aan dezelfde structuur gekoppeld.

Als deze samenhang ontbreekt, verandert franchise in enkel naamgebruik. Dat kan op lange termijn schadelijk zijn voor het merk.

Waarom is financiële voorbereiding noodzakelijk?

Financiële voorbereiding in een franchisesysteem beschermt drie partijen.

Ten eerste beschermt zij het hoofdmerk. Als het hoofdkantoor de groeikosten, ondersteuningslast, opleidingskosten, controlemiddelen en systeembeheer niet vooraf berekent, wordt franchising een last voor het merk.

Ten tweede beschermt zij de franchisenemer. De investeerder moet weten hoeveel geld nodig is, wanneer de vestiging winst kan maken, welke maandelijkse kosten er zijn, hoeveel omzet nodig is en welke risico’s bestaan.

Ten derde beschermt zij de klant. Financieel zwakke vestigingen verlagen vaak de kwaliteit, besparen op personeel, krijgen voorraadproblemen, leveren minder goede service en beschadigen de klantbeleving van het merk.

Daarom is franchisefinanciering niet alleen een boekhoudkundig onderwerp. Het gaat ook over merkvertrouwen, operationele kwaliteit en duurzame groei.

Franchise geven zonder financiële voorbereiding brengt de franchisegever, de franchisenemer en de klant in gevaar.

Bent u klaar om franchise te geven?

Een bedrijf moet vóór franchising zijn eigen financiële model helder begrijpen.

De volgende vragen moeten eerlijk worden beantwoord:

Is het bestaande bedrijf werkelijk winstgevend?

Is de winst afhankelijk van onbetaalde arbeid van de eigenaar?

Komen de verkopen door merksterkte, of vooral door persoonlijke relaties van de oprichter?

Is de kostenstructuur duidelijk?

Zijn product- of dienstkosten exact bekend?

Is de gemiddelde klantbesteding bekend?

Worden brutowinst en nettowinst regelmatig gevolgd?

Is de openingskost van een nieuwe vestiging berekend?

Is het break-evenpunt van een vestiging bekend?

Kan worden ingeschat binnen welke periode de franchisenemer zijn investering terugverdient?

Als deze vragen niet duidelijk beantwoord kunnen worden, is het bedrijf financieel nog niet klaar om franchise te geven.

Voordat een bedrijf franchise geeft, moeten de cijfers van het bestaande bedrijf systematisch worden gemeten. Een bedrijfsmodel dat niet wordt gemeten, kan niet veilig worden vermenigvuldigd.

De financiële basisstructuur van een franchisesysteem

Een franchisesysteem bestaat uit meerdere financiële onderdelen.

Het eerste onderdeel is de initiële investeringskost. Er moet duidelijk worden berekend hoeveel kapitaal de franchisenemer nodig heeft om een vestiging te openen.

Het tweede onderdeel is de franchise-instapvergoeding. Dit is het bedrag dat de franchisenemer betaalt om toe te treden tot het merk en het systeem.

Het derde onderdeel is de maandelijkse royalty of systeemvergoeding. Dit is de periodieke bijdrage die de franchisenemer aan het hoofdkantoor betaalt, vaak op basis van omzet of via een vast bedrag.

Het vierde onderdeel is de reclame- en marketingbijdrage. Voor centrale merkcampagnes kan een gezamenlijke marketingpot worden opgebouwd.

Het vijfde onderdeel is de kost van producten, inkoop en logistiek. Voor de franchisenemer moet vooraf duidelijk zijn waar producten vandaan komen, tegen welke prijs en onder welke voorwaarden.

Het zesde onderdeel zijn de exploitatiekosten van de vestiging. Huur, personeel, energie, software, onderhoud, verzekering, administratie, verpakking, schoonmaak en andere kosten moeten worden ingeschat.

Het zevende onderdeel is het winstgevendheidsmodel. Er moet worden berekend bij welk omzetniveau de vestiging winst maakt, bij welk niveau zij verlies maakt en bij welk niveau zij aantrekkelijk wordt voor de investeerder.

Als deze onderdelen niet duidelijk zijn, blijft het franchisesysteem financieel zwak.

Initiële investeringskost

Een van de belangrijkste berekeningen binnen franchise is de initiële investeringskost.

De franchisenemer moet vóór de start weten hoeveel totaal kapitaal nodig is. Als dit bedrag te laag wordt ingeschat, komt de vestiging al bij de opening onder financiële druk te staan.

De initiële investering kan onder andere bestaan uit:

Franchise-instapvergoeding

Borg voor winkel, kantoor of bedrijfsruimte

Verbouwing en inrichting

Gevelreclame en bewegwijzering

Meubilair en apparatuur

Machines en technologie

Eerste voorraad

Software en systeeminstallatie

Werving en opleiding van personeel

Vergunningen en juridische procedures

Openingsmarketing

Professioneel advies

Noodreserve

Exploitatiekosten van de eerste maanden

Veel franchisesystemen berekenen alleen de zichtbare openingskosten. Het echte risico ontstaat echter vaak doordat de kasbehoefte van de eerste 3 tot 6 maanden wordt vergeten.

Een nieuwe vestiging draait meestal niet vanaf dag één op volle capaciteit. Klantenwerving kost tijd. Personeel kan fouten maken. Marketing moet worden getest. Daarom moet naast de openingsinvestering ook werkkapitaal worden opgenomen.

Werkkapitaal

Werkkapitaal is de financiële buffer die een vestiging in de eerste periode overeind houdt.

Een franchisevestiging kan op de openingsdag al verkopen, maar dat betekent niet dat zij meteen stabiel winstgevend is. In die periode lopen huur, personeel, energie, voorraad, reclame en andere kosten gewoon door.

Daarom moet de franchisenemer niet alleen de openingsinvestering kunnen betalen, maar ook de periode na opening kunnen financieren.

Werkkapitaal beantwoordt deze vraag:

Hoeveel maanden kan de vestiging overleven totdat het verwachte omzetniveau is bereikt?

Deze periode verschilt per sector. In sommige bedrijven kan 3 maanden voldoende zijn. In andere bedrijven is 6 maanden of langer nodig.

In de financiële voorbereiding moet deze periode altijd worden berekend. Veel vestigingen komen namelijk niet in problemen door een slecht bedrijfsmodel, maar door te weinig werkkapitaal.

Franchise-instapvergoeding

De franchise-instapvergoeding is het bedrag dat de franchisenemer betaalt om toegang te krijgen tot het merk, de kennis, de opleiding en het systeem.

Dit bedrag mag niet willekeurig worden bepaald. Als het te laag is, kan het hoofdkantoor onvoldoende ondersteuningsstructuur opbouwen. Als het te hoog is, wordt de terugverdientijd voor de investeerder te lang en verliest het systeem aantrekkelijkheid.

Bij het bepalen van de instapvergoeding moeten deze factoren worden bekeken:

Merkbekendheid

Rijpheid van het systeem

Opleidingsondersteuning

Opstartbegeleiding

Operationele handleidingen

Ondersteuning bij opening

Gebiedsrechten

Kennis en ervaring van het hoofdkantoor

Marktpotentieel

Terugverdientijd van de investering

De franchise-instapvergoeding moet niet worden gezien als geld voor alleen de merknaam. Het bedrag is de tegenwaarde van het systeem dat aan de franchisenemer wordt overgedragen.

Maar als het systeem nog niet echt klaar is, kan een hoge instapvergoeding later ernstige ontevredenheid veroorzaken.

Royalty en systeemvergoeding

Royalty is de periodieke vergoeding die de franchisenemer aan het hoofdkantoor betaalt voor het gebruik van het systeem. Dit kan een percentage van de omzet zijn of een vast maandelijks bedrag.

Het royaltymodel moet zorgvuldig worden opgebouwd. Het hoofdkantoor moet duurzaam inkomen hebben, maar de franchisenemer moet ook voldoende winst kunnen maken.

Als de royalty te hoog is, daalt de winstgevendheid van de vestiging. Als de royalty te laag is, kan het hoofdkantoor onvoldoende ondersteuning bieden. Als er helemaal geen royalty wordt gevraagd, kan de franchisegever het systeem op lange termijn moeilijk beheren.

Bij het bepalen van royalty moeten deze vragen worden gesteld:

Wat is de brutowinstmarge van de vestiging?

Wat is het nettowinstpotentieel?

Wat zijn de ondersteuningskosten van het hoofdkantoor?

Welke kosten brengen controle, opleiding, software en marketingondersteuning mee?

Kan de franchisenemer na betaling van royalty nog steeds aantrekkelijk winst maken?

Een royaltysysteem moet niet alleen worden gebouwd zodat het hoofdkantoor geld verdient. Het moet het volledige netwerk gezond houden.

Reclame- en marketingbijdrage

In franchisenetwerken is centrale reclame en marketing belangrijk. Naarmate het merk groeit, profiteert elke vestiging van de algemene merkbekendheid.

Daarom wordt in sommige systemen een reclamebijdrage gevraagd aan franchisenemers. Deze bijdrage kan worden gebruikt voor nationale campagnes, digitale advertenties, merkbekendheid, contentproductie, sociale media, catalogi, fotografie en campagnebeheer.

De reclamebijdrage moet transparant worden beheerd. Franchisenemers moeten weten waar het geld aan wordt besteed. Anders kan de bijdrage leiden tot wantrouwen.

In een gezond systeem wordt het marketingfonds volgens deze principes beheerd:

Het bijdragepercentage is duidelijk.

De bestedingsdoelen zijn duidelijk.

Er wordt gerapporteerd.

Centrale campagnes voegen waarde toe aan het hele netwerk.

Lokale marketingverantwoordelijkheid wordt apart gedefinieerd.

De reclamebijdrage is niet alleen een manier om geld te verzamelen. Zij is een instrument om het merk te laten groeien.

Winstgevendheidsmodel van de vestiging

Het belangrijkste financiële document in een franchisesysteem is het winstgevendheidsmodel van de vestiging.

Dit model laat zien onder welke voorwaarden een vestiging winst maakt.

In dit model moeten onder andere deze gegevens staan:

Gemiddelde maandelijkse omzet

Product- of dienstkosten

Brutowinst

Huurkosten

Personeelskosten

Energiekosten

Marketingkosten

Royalty

Reclamebijdrage

Software- en systeemkosten

Overige vaste kosten

Nettowinst

Break-evenpunt

Terugverdientijd

Dit model moet worden gemaakt met optimistische, realistische en voorzichtige scenario’s.

Franchise verkopen op basis van alleen het beste scenario is gevaarlijk. In de praktijk groeit niet elke vestiging even snel. Niet elke regio heeft hetzelfde omzetpotentieel. Niet elke franchisenemer heeft dezelfde managementvaardigheid.

Daarom moet aan de investeerder geen alleen maar rooskleurig beeld worden getoond, maar een realistisch financieel overzicht.

Break-evenpunt

Het break-evenpunt is het minimale omzetniveau dat een vestiging nodig heeft om geen verlies te maken.

Franchise geven zonder dit cijfer te kennen is een groot risico.

Als de vaste kosten, productkosten, personeelskosten en betalingen aan het hoofdkantoor niet duidelijk zijn, kan ook niet worden berekend hoeveel omzet de vestiging nodig heeft.

Het break-evenpunt beantwoordt deze vraag:

Hoeveel omzet moet deze vestiging per maand maken om geen verlies te draaien?

Dit cijfer is zeer belangrijk voor de franchisenemer. De investeerder moet weten hoeveel omzetdruk hij draagt.

Als het break-evenpunt laag is, kan het systeem veiliger zijn. Als het break-evenpunt hoog is, moet de vestiging veel verkopen. In dat geval worden locatie, klantverkeer, marketingkracht en ondernemerschap nog belangrijker.

Terugverdientijd van de investering

De franchisenemer wil vanzelfsprekend weten wanneer hij zijn investering terugverdient.

De terugverdientijd laat zien in hoeveel maanden of jaren de totale investering via de nettowinst van de vestiging kan worden terugverdiend.

Deze berekening moet realistisch worden gemaakt.

Als de totale investering bijvoorbeeld 100.000 euro is en de vestiging gemiddeld 5.000 euro nettowinst per maand maakt, lijkt de terugverdientijd eenvoudig 20 maanden. Maar in deze berekening moeten ook seizoensverschillen, lagere omzet in de eerste periode, onderhoudskosten, vervangingskosten, belastingen en onverwachte uitgaven worden meegenomen.

Als de terugverdientijd te lang is, kan de interesse van investeerders dalen. Als zij te kort wordt voorgesteld, ontstaat later vertrouwenverlies.

De beste aanpak is niet één getal tonen, maar scenario’s:

Optimistisch scenario
Realistisch scenario
Voorzichtig scenario

Deze aanpak is professioneler en wekt meer vertrouwen.

Financiële voorbereiding van het hoofdkantoor

Niet alleen de franchisenemer moet financieel voorbereid zijn. Ook het hoofdkantoor moet financieel klaar zijn.

Het hoofdkantoor moet de volgende kosten kunnen dragen:

Opbouw van het franchisesysteem

Ontwikkeling van operationele handleidingen

Opleidingsmateriaal

Personeelstraining

Ondersteuning bij opening

Controlesysteem

Software- en rapportage-infrastructuur

Organisatie van de toeleveringsketen

Merk- en marketingbeheer

Juridische documentatie

Franchiseverkoop en kandidaatselectie

Ondersteuningsteam voor vestigingen

Als het hoofdkantoor deze kosten niet berekent voordat het franchise gaat geven, kan het de groeilast niet dragen.

Franchisegroei brengt inkomsten, maar ook verantwoordelijkheid. Elke nieuwe vestiging vraagt opleiding, controle, ondersteuning, communicatie en kwaliteitsbeheer.

Daarom moet ook het hoofdkantoor zijn eigen financiële capaciteit testen.

Inkoop- en leveringsmodel

Het inkoopmodel is een belangrijk onderdeel van de financiële structuur van franchise.

Waar koopt de franchisenemer producten in?

Koopt hij bij het hoofdkantoor?

Koopt hij bij goedgekeurde leveranciers?

Mag hij lokale leveranciers gebruiken?

Hoe worden productprijzen bepaald?

Verdient het hoofdkantoor aan de levering?

Wordt schaalvoordeel doorgegeven aan de vestigingen?

Deze vragen moeten duidelijk worden beantwoord.

Als het leveringsmodel verkeerd wordt opgezet, ontstaan kwaliteitsverschillen tussen vestigingen. Kosten worden moeilijk beheersbaar. Winstmarges raken verstoord. De klantbeleving verandert.

In een gezond franchisesysteem moet de leveringsstructuur zowel kwaliteit als winstgevendheid beschermen.

Het hoofdkantoor kan inkomsten halen uit levering. Maar dit inkomstenmodel mag de winstgevendheid van franchisenemers niet te sterk verzwakken.

Locatie- en huurrisico

Bij franchisevestigingen is locatie een belangrijke financiële beslissing.

Een verkeerde locatie kan zelfs een goed franchisemodel onder druk zetten. Te hoge huur, weinig klantverkeer, verkeerde buurt, slechte zichtbaarheid of onvoldoende parkeermogelijkheid kan de winstgevendheid van de vestiging aantasten.

Daarom moeten locatiecriteria worden bepaald.

Deze punten moeten worden beoordeeld:

Bevolking van het gebied

Klantprofiel

Voetgangers- en autoverkeer

Concurrentiedichtheid

Huurniveau

Zichtbaarheid van de gevel

Oppervlakte van de winkel

Behoefte aan opslagruimte

Bereikbaarheid

Inkomensniveau van de omgeving

Vooral de verhouding tussen huur en omzet is belangrijk. Als de huur te hoog is ten opzichte van het omzetpotentieel, blijft de vestiging voortdurend onder druk staan.

De franchisegever moet de gekozen locatie niet alleen op uitstraling beoordelen, maar ook op financiële logica.

Personeelskosten en productiviteit

Personeelskosten hebben grote invloed op de winstgevendheid van een franchisevestiging.

Met hoeveel mensen moet een vestiging werken?

Welke functies zijn verplicht?

Hoe hoog zijn de salarissen?

Is extra personeel nodig tijdens drukke uren?

Hoeveel kost de opleiding?

Hoe beïnvloeden personeelsfouten de servicekwaliteit?

Deze vragen moeten in het financiële model staan.

Als personeelskosten te laag worden voorgesteld, ontdekt de franchisenemer de werkelijke kosten te laat. Als er te weinig personeel is, daalt de servicekwaliteit. Als er te veel personeel is, verdwijnt de winst.

Daarom moet het personeelsplan zowel kwaliteit als winstgevendheid in balans brengen.

Opleidingskosten

In een franchisesysteem zorgt opleiding ervoor dat het merk reproduceerbaar wordt.

De franchisenemer en zijn team moeten worden opgeleid in productkennis, verkoop, klantenservice, operatie, hygiëne, kwaliteitscontrole, softwaregebruik, voorraadbeheer en rapportage.

Deze opleidingen kosten geld.

Tijd van trainers

Opleidingsmateriaal

Video-inhoud

Handleidingen

Praktijkdagen

Voorbereiding vóór opening

Ondersteuning na opening

Deze kosten moeten in het financiële plan worden opgenomen.

Een franchise zonder opleiding verliest snel kwaliteit. Maar als de opleidingskosten niet worden berekend, kan het hoofdkantoor deze last niet dragen.

Kosten van controle en kwaliteitsbewaking

In franchise wordt de merkstandaard beschermd door controle.

Het hoofdkantoor moet controleren of vestigingen zich houden aan kwaliteit, prijsbeleid, servicestandaard, merktaal, leveringsregels en operationele procedures.

Ook deze controles kosten geld.

Vestigingsbezoeken

Mystery shopping

Rapportagesysteem

Foto- en videocontrole

Klachtenopvolging

Prestatiemeting

Corrigerende trainingen

Als controlekosten niet worden gepland, groeit het systeem óf ongecontroleerd óf het hoofdkantoor raakt financieel overbelast.

In franchise is controle geen kostenpost, maar een merkverzekering.

Financieel rapportagesysteem

In een franchisesysteem moet het hoofdkantoor de financiële prestaties van vestigingen regelmatig volgen.

Deze opvolging moet niet alleen worden gedaan om royalty te berekenen. Zij is nodig om de gezondheid van vestigingen te zien, problemen vroeg te herkennen en ondersteuning op tijd te geven.

In het rapportagesysteem kunnen onder andere deze indicatoren worden gevolgd:

Maandelijkse omzet

Brutowinst

Geschatte nettowinst

Gemiddeld bonbedrag

Aantal klanten

Verdeling van productverkoop

Voorraadniveau

Personeelskosten

Huurpercentage

Marketinguitgaven

Klachtenpercentage

Percentage terugkerende klanten

Zonder deze informatie groeit het franchisenetwerk blind.

Een goed rapportagesysteem zorgt ervoor dat het hoofdkantoor op het juiste moment de juiste ondersteuning kan bieden.

Financiële geschiktheid van de franchisenemer

De franchisegever moet niet alleen kijken of de kandidaat enthousiast is. De financiële geschiktheid van de kandidaat moet ook worden beoordeeld.

Iemand kan het merk geweldig vinden en ondernemend zijn. Maar als hij onvoldoende kapitaal heeft, kan hij binnen het franchisesysteem snel in problemen komen.

Bij kandidaatbeoordeling moeten deze vragen worden gesteld:

Is de totale investeringskracht voldoende?

Is er werkkapitaal voor de eerste maanden na opening?

Zullen persoonlijke leefkosten de kas van de vestiging onder druk zetten?

Kan de kandidaat onverwachte kosten dragen?

Kan hij financiële rapporten begrijpen?

Kan hij rustig blijven sturen wanneer de omzet tijdelijk laag is?

De financiële zwakte van een franchisenemer wordt later ook een probleem voor het hoofdkantoor.

Daarom moet kandidaatselectie niet alleen worden gedaan om franchise te verkopen, maar om het systeem te beschermen.

Financiële transparantie en verwachtingsmanagement

Een van de grootste problemen in franchisesystemen is een investeerder die met verkeerde verwachtingen instapt.

Als de franchisenemer alleen mooie winsttabellen ziet, maar risico’s, kosten en de werkelijke omzetbehoefte niet begrijpt, ontstaat later ontevredenheid.

Daarom is transparantie in de financiële presentatie belangrijk.

Aan de investeerder moet duidelijk worden uitgelegd:

Totale investering

Maandelijkse vaste kosten

Variabele kosten

Royalty en bijdragen

Geschatte omzetbandbreedtes

Break-evenpunt

Risico’s

Seizoensinvloeden

Terugverdientijd

Ondersteuning van het hoofdkantoor

Verantwoordelijkheden van de franchisenemer

Transparantie kan het verkoopproces moeilijker lijken te maken, maar versterkt het systeem op lange termijn.

Een franchise die start met verkeerde verwachtingen produceert later problemen. Een franchise die start met juiste verwachtingen groeit gezonder.

Meest gemaakte financiële fouten

In franchisesystemen worden vaak dezelfde financiële fouten gemaakt.

De eerste fout is franchise geven zonder de echte winstgevendheid van het bestaande bedrijf te meten.

De tweede fout is de initiële investeringskost te laag inschatten.

De derde fout is werkkapitaal vergeten of te laag voorstellen.

De vierde fout is royalty bepalen zonder de winstgevendheid van de vestiging te analyseren.

De vijfde fout is de ondersteuningskosten van het hoofdkantoor niet berekenen.

De zesde fout is de terugverdientijd te optimistisch presenteren.

De zevende fout is locatie- en huurrisico onderschatten.

De achtste fout is geen financieel rapportagesysteem bouwen.

De negende fout is de financiële geschiktheid van de franchisekandidaat niet toetsen.

De tiende fout is sneller groeien dan het hoofdkantoor kan ondersteunen.

Als deze fouten worden gemaakt, kan het franchisesysteem in het begin groeien lijken, maar op lange termijn verzwakken.

Gezond model voor financiële franchisevoorbereiding

Een gezond financieel voorbereidingsmodel voor franchise wordt stap voor stap opgebouwd.

Eerst wordt de echte winstgevendheid van het bestaande bedrijf gemeten.

Daarna worden de openingskosten van een vestiging post voor post berekend.

De behoefte aan werkkapitaal wordt vastgesteld.

De franchise-instapvergoeding wordt bepaald.

Het royalty- en reclamebijdragemodel wordt ontworpen.

Het winstgevendheidsmodel van de vestiging wordt voorbereid.

Het break-evenpunt wordt berekend.

Terugverdientijdscenario’s worden gemaakt.

De ondersteuningskosten van het hoofdkantoor worden bepaald.

Het inkoop- en leveringsmodel wordt verduidelijkt.

Locatiecriteria worden geschreven.

Personeels-, opleidings- en controlekosten worden berekend.

Het rapportagesysteem wordt opgezet.

Financiële criteria voor franchisekandidaten worden bepaald.

Pas nadat deze structuur is getest, moet franchiseverkoop worden overwogen.

Een franchisesysteem moet eerst op papier, daarna in een pilotvestiging en daarna met nieuwe investeerders groeien.

Het belang van een pilotvestiging

Een pilotvestiging is de plaats waar het financiële model in de praktijk wordt getest.

De bestaande hoofdvestiging is niet altijd een zuiver voorbeeld. Zij kan draaien op de kennis, relaties, ervaring en persoonlijke inzet van de oprichter.

Een pilotvestiging laat zien of het systeem ook op een andere locatie en met een ander team kan werken.

In de pilotvestiging worden deze vragen getest:

Zijn de openingskosten realistisch?

Is de opleiding voldoende?

Is de operationele handleiding toepasbaar?

Zijn de omzetverwachtingen juist?

Kan de winstmarge worden behouden?

Werkt het leveringssysteem?

Zijn personeelskosten goed berekend?

Kan dezelfde klantbeleving worden geleverd?

Is de terugverdientijd realistisch?

Snel franchise geven zonder pilotvestiging is riskant.

Conclusie

Een bedrijf dat een franchisesysteem wil opbouwen, moet eerst zijn financiële voorbereiding afronden. Franchise is niet alleen een model om een merk groter te maken. Het is een systeem om een meetbaar, duurzaam en winstgevend bedrijfsmodel te vermenigvuldigen.

Een bedrijf kan succesvol zijn in zichzelf. Maar voor franchise is succes niet genoeg. Dat succes moet door iemand anders, op een andere locatie, met dezelfde standaard en redelijke winstgevendheid herhaald kunnen worden.

Deze herhaalbaarheid is alleen mogelijk met sterke financiële voorbereiding.

Zonder duidelijke berekening van initiële investering, werkkapitaal, instapvergoeding, royalty, reclamebijdrage, vestigingswinst, break-evenpunt, terugverdientijd, ondersteuningskosten van het hoofdkantoor, leveringssysteem, locatierisico, personeelskosten, opleiding, controle en rapportage kan een franchisesysteem niet gezond worden opgebouwd.

Een franchisesysteem dat zonder financiële voorbereiding groeit, kan op korte termijn snel lijken, maar veroorzaakt op lange termijn problemen.

Een franchiseformule met sterke financiële voorbereiding beschermt het merk, de investeerder en de klant.

Echt franchisesucces wordt niet gemeten aan het aantal geopende vestigingen, maar aan de gezondheid, winstgevendheid, controleerbaarheid en duurzaamheid van die vestigingen.

Controlevragen voor de lezer

Kent u de echte winstgevendheid van uw bestaande bedrijf?

Heeft u de totale openingskost van een nieuwe franchisevestiging post voor post berekend?

Heeft u de behoefte aan werkkapitaal voor de eerste maanden na opening bepaald?

Weet u op basis van welke waarde u de franchise-instapvergoeding bepaalt?

Werkt uw royaltypercentage eerlijk voor zowel hoofdkantoor als vestiging?

Heeft u het break-evenpunt van de vestiging berekend?

Heeft u de terugverdientijd voorbereid met optimistische, realistische en voorzichtige scenario’s?

Heeft u de opleidings-, controle- en ondersteuningskosten van het hoofdkantoor berekend?

Heeft u criteria om de financiële geschiktheid van franchisekandidaten te beoordelen?

Heeft u het financiële model getest met een pilotvestiging?

Als deze vragen niet duidelijk beantwoord kunnen worden, mag het franchisesysteem niet groeien voordat de financiële voorbereiding is afgerond.